Enkele reacties en vragen over roken en andere verslavingen
(Klik hier als je zelf een vraag of reactie wilt
insturen)
Beste Jan,
Ik heb de afgelopen 16 jaar een aantal stoppogingen ondernomen,
niet veel en soms met tussenpozen van jaren. Maar de laatste 2 jaar begon ik er
toch serieuzer over na te denken. Ik zou namelijk graag kinderen willen. Na
gewend te zijn aan het idee van definitief stoppen ondernam ik vorig jaar
november een stoppoging waarvan ik overtuigd was dat het zou gaan lukken. Mijn
vader, die meer dan 30 jaar gerookt heeft, rookt inmiddels 5 jaar niet meer en
ik dacht als hij het kan kan ik het ook en ik ging dan ook voor dezelfde methode
als hij (auriculo therapie). Maar al na 1 dag ging het vreselijk mis. Ik had het
gevoel dat ik vreselijke ontwenningsverschijnselen had. Ik was enorm
teleurgesteld en het stoppen liet me niet los. Ik hing in die tijd op een forum
rond waar een geweldige vrouw die zelf al jaren gestopt is met roken, stoppers
enorm steunt. Daar las ik tips, o.a. jouw boek. Toen ik jouw boek ontvangen had
ben ik het op een zondag gaan lezen. Maar ik had het gevoel dat ik het nog niet
helemaal begreep en besloot een stopdatum te gaan kiezen en een aantal dagen
daarvoor jouw boek te gaan herlezen. Tijdens het herlezen maakte ik
aantekeningen, want hoewel ik erg graag uit de rookverslaving wilde stappen, was
ik wel erg bang. Op woensdag 17 februari 2010 17.00 uur heb ik mijn laatste
sigaret gerookt. En op 2 moeilijke momenten na was het echt ontzettend
eenvoudig. Het is echt 100% psychisch! Jeetje wat een openbaring. Ik wil je heel
hartelijk bedanken dat je het mede mogelijk heb gemaakt dat ik van die
rotverslaving af ben en dat ik hiermee verder kan met mijn leven.
Met
vriendelijke groet,
Lonneke de Wit
Beste Jan Geurtz,
Ik rookte op mijn 11e mijn eerste sigaret, nu ben ik 53. In
al die jaren rookte ik zo'n 4 pakjes shag per week. Ik ben vaak serieus gestopt
op 'pure wilskracht', in een geval zelfs meer dan twee jaar aaneen. Steeds
opnieuw stelde ik ontgoogeld vast dat ik toch weer door mijn rookverslaving was
verslagen. Dat ging uiteraard gepaard met stoerdoenerij "nee ik kan er wel
afblijven - ik rook er echt maar eentje" tot sigaretten verstoppen op allerlei
creatieve plekjes en je meest dierbaren voorliegen en bedriegen. Iemand
attendeerde me op jouw methode en daarom gaf ik mezelf De Opluchting kado met
kerst 2005; een week later heb ik je boek gelezen. En sindsdien rook ik niet
meer.
Jouw inzichten hebben me geholpen om mezelf wat beter te leren kennen.
Door jouw methodes kon ik een vinger krijgen achter de mechaniek van mijn
verslavingsgedrag en daardoor kan ik oprecht zeggen dat ik opgelucht ben, dat ik
niet meer verslaafd ben aan roken.
Dank daarvoor!
Mooie website. Ik moest
hier even zijn na een tip over 'Verslaafd aan liefde' en bedacht me toen dat ik
je nog nooit bedankt heb. Bij deze dus.
Beste Jan, het ga je goed en Keep Up
The Good Work.
Jan Pap
Geachte mijnheer Geurtz,
Jarenlang ben ik zo streng geweest voor mezelf,
zo streng!! Een loser, een slappeling, meer straf verdiende ik, beter mijn best
doen!!
Ik zie nu eindelijk in dat de weg die ik heb bewandeld de
allerzwaarste van allemaal moet zijn geweest (en dat op elk gebied - van werk
tot roken tot dieten tot alles).
De knop die ik om wilde hebben, maar die ik
eigenhandig niet heb kunnen vinden, heeft u me aangereikt. Er is een enorme
last van mijn schouders gevallen, en die last omhelst zoveel meer dan alleen een
rookverslaving...
Die staat van zijn heb ik ook nog bereikt zonder vechten,
zonder beren op de weg, zonder me een loser te voelen!!! - mijn aanname: voor
alles wat je bereikt in je leven moet je keihard knokken. Niet dus. Je kunt er
ook anders naar kijken. En knokken wordt bevrijding. Ik kan u niet
vertellen hoe dankbaar ik ben. En hoe verlicht ik me voel. Letterlijk en
figuurlijk. Een nieuw leven is vandaag begonnen. Mijn leven. Eindelijk,
na vele omzwervingen, ben ik weer thuis.
Met vriendelijke groeten,
Anje van Dalen
Beste Meneer Geurtz,
Met behulp van uw boek ben ik nu ruim 3 maanden van
het roken af. Ik heb 10 jaar lang een pakje per dag gerookt en nu hoeft het
eindelijk niet meer. Ik voel me zo bevrijd, fris en verstandig. Als ik eerder
had geweten dat stoppen met roken zo eenvoudig was... ongelofelijk..
Ik heb
ingezien dat ik me jarenlang heb vastgehouden aan een onzinnige gewoonte die
helemaal niks toevoegt aan je leven. Het stoppen was daarom ook een fluitje van
een cent. Ik mis er ook echt niks aan en heb nog geen enkel moeilijk moment
gehad.
Ik heb het gevoel alsof ik aan een nieuw leven ben begonnen zonder
stress en dwangmatigheid, de eeuwige rookstank om je heen (ik ruik het nu bij
rokers en het is echt zo smerig.. Zo rook ik ook 10 jaar lang, naar
asbak).
Ik voel me echt goed. Mensen vragen me wel eens: 'vind je het
niet jammer dat je niet meer rookt?'. Jammer? Niks jammer, ik WIL het niet
meer.. nooit meer.
1000 maal dank voor uw geweldige boek!
Sofie, 24 jaar
Hallo Jan Geurtz!
Ik ben 6 Februari een jaar gestopt met roken dankzij je geweldige boek "De
opluchting". Het lezen van dit boek maakte het voor mij heel eenvoudig. Ik ben
daarvoor wel honderd keer gestopt en weer begonnen. Ik ben danser en dansmaker en ik kan
je niet genoeg bedanken voor de hoeveelheden energie en conditie die ik terug heb en de
vrijheid die ik heb met sigaretten. Ik kan er 1 nemen ,maar ik kan het ook niet doen. Het
fout maken van de sigaret hield me verslaafd en toen ik met jou methode mijn verzet opgaf
kreeg mijn leven opeens een vlucht in alles...Ik heb nooit meer een sigaret gerookt.
Ik ben je hier zeer erkentelijk voor! Je hebt voor mijn leven echt een verschil
gemaakt! dank je wel.
Nina Beem (27)
Ik kan er maar niet over uit dat ik alweer bijna 3 jaar
geleden ben gestopt met roken, en met zoveel gemak!!!!! Een advies: ga er niet vanuit dat
dit een wondermiddel is. Je moet wel de moeite nemen om de inhoud van het boek tot je door
te laten dringen. Maar dat is dan ook de enige moeite die je hoeft te nemen. En dan opeens
is alles duidelijk, je HOEFT ook niet meer te roken! Dus ga je het boek lezen, maak er dan
meteen een feestje van! Pak wat lekkers te eten en te drinken en neem een cigaret (wie
weet is het je laatste) en geniet er alvast maar van!
Michele, 35 jaar.
Beste Jan,
Ook ik wil je hartelijk danken voor het schrijven van DE OPLUCHTING. Ik ben ook na diverse
pogingen maar weer eens gestopt, maar nu met behulp van jouw boek. Het is
ongelofelijk..... het lijkt me weinig of geen moeite te kosten. In mijn omgeving wordt
gewoon doorgerookt, maar het doet me niks. Ik voel alleen maar blijdschap, dat ik niet
meer HOEF. Jouw boek heeft mij enorm geholpen en dat vertel ik aan een ieder die het wil
horen.
groetjes .., Ydeetje
Beste Jan,
Ik heb dit echt niet voor mogelijk gehouden. Ik ben 43 jaar en rook sinds mijn 15e. Het
werden steeds meer sigaretten en tenslotte was ik zo dwangmatig met roken bezig, dat het
continu mijn leven beinvloedde. Bijna elk half uur MOEST ik een sigaret hebben. Overal en
altijd. Op mijn werk, in de auto, tijdens het winkelen (op straat) overal en altijd. Als
ik een hotelkamer kreeg waar niet gerookt mocht worden, dan stond ik direct bij de
receptie om dit te laten veranderen.
Ik was de laatste in de familie die nog rookte dus bij familiebezoeken stond ik
verschillende keren buiten om te roken. Het ging zo ver dat ik tegen vliegreizen opzag
omdat ik niet kon roken. Ik dacht wel eens aan stoppen maar werd dan direct heel nerveus
en bang.
Tenslotte heb ik mij opgegeven voor een soft-laserbehandeling en heb jouw boek gekocht.
Het boek is zo duidelijk en ik herkende mezelf continu. Vooral wat je schrijft over de
angst die je van te voren voelt en die direct stopt als je niet meer rookt, sterkte mij
dat het goed zou kunnen komen.
En ja hoor, vanaf het moment dat ik mijn laatste sigaret uitdrukte voelde ik mij bevrijd
en heel blij. Totaal geen ontwenningsverschijnselen en helemaal geen angst meer.
Hoe kan iets waar ik jaren lang bang voor ben geweest, zo makkelijk gaan. Ik noem het een
WONDER waar ik heel blij mee ben. Ik ben weer zelf de baas over mijn leven en heb mijn
vrijheid terug.
Dank je wel daarvoor!
Anne-Marie
Beste Jan Geurtz,
Vorig jaar Januari 2001 heb ik bij jou de Opluchtingtraining gevolgd en ben 's avonds
gestopt met roken. (na 40 jaar gerookt te hebben).
Ik heb niet meer gerookt, nauwelijks enige aandrang daartoe gehad, en als
die er was, was hij ook zo weer verdwenen. Dat duurt zoals je zei inderdaad
maar een paar seconden! Het is wonderbaarlijk waartoe een mens in staat is
als hij op de juiste manier wordt behandeld. Ik wil je nogmaals heel hartelijk bedanken
voor dit geschenk. Met vriendelijke groet,
Ton Timmermans
Dag Jan, ik ben pas 3 dagen gestopt (na 20 jaar van shag, de laatste 10 jaar 20 shaggies
per dag), maar met een heel positief gevoel over de toekomst. Dank je, jouw boek was
definitief de oorzaak hiervoor. Voor het eerst sinds 1986 was afgelopen zondagavond mijn
shag op, zonder dat ik alweer een nieuw pakje in huis had gehaald, zo vastbesloten was ik
om te gaan stoppen nadat ik op zaterdag je boek had gelezen. Ik was zondag erg rustig,
hoewel ik jarenlang niet het vertrouwen in mijzelf had dat ik het zou kunnen, en na het
laatste shaggie van zondag ben ik gaan slapen, met het idee dat ik niet meer WIL roken
(lees : niet meer verslaafd WIL zijn). Want inderdaad, wat is er eigenlijk zo geweldig
aan, kortom WAT MIS JE EIGENLIJK NADAT JE GESTOPT BENT ?. Dank je voor de inzichten in je
boek (de matrix pos/neg, actief/passief), en wish me luck (ik zie voorlopig alleen op
tegen gezellige avonden in het cafe, waar iedereen zo genietend zit te roken, en ik niet
meer --> maar goed, ook daar heb je over geschreven, en dat sprak me ook aan, zij
zullen eerder jaloers op mij zijn dan ik op hen, zo was het tenslotte ook als ik een
ex-roker tegen kwam die zomaar had kunnen stoppen, ik voelde zeker wel jaloezie !
Nogmaals, Jan : BEDANKT !!!
Robert, 39 jaar.
Beste Jan Geurtz,
Juni 2000 gestopt met roken, het Allan Carr boek gelezen. Na 11 maanden toch maar even
geprobeerd of ik het nog kon en ja natuurlijk als de beste. Na maanden van stoppen en weer
beginnen, drie weken geleden je boek [De Opluchting] in één dag uit gelezen en weer
gestopt. Je andere boek [De verslaving voorbij] er meteen achter aan gelezen, ook erg
goed. Ik kan je boeken van harte aan bevelen, ik heb er veel aan gehad. Heel erg bedankt !
Hans van den Brink, 38 jaar
Ik rookte sinds mei 1945... Mijn cursusdag (van de
Opluchting) was 17 april 1998. Het is nu 11 december 2001. Ik rook niet meer en 't kan me
ook niks meer schelen. Pieter, 68 jaar.
Hallo Opluchting,
GEWELDIG!!! Uw boek bedoel ik, ik snap het helemaal
Op 21 januari 2001 zat ik 's-avonds op de bank te roken toen ik pijn op de borst kreeg.
Direct schoot het door mijn hoofd... "wat als ik nou dood blijf, dan vinden mijn
kinderen mij 's-morgens" (ik ben namelijk alleenstaand). Verschrikkelijk vond ik dat.
Op dat moment besloot ik: "dit is mijn laatste sigaret, morgen rook ik niet
meer".
Niet wetende wat me te wachten stond, ben ik 's-maandags vol goede moed eraan begonnen. Ik
liep tegen de muren omhoog, niet gelijk maar zo tegen het einde van de eerste dag. Het
spookte maar door mijn hoofd:"Dit hou ik nooit vol, sigaret, sigaret, sigaret".
Na de tweede dag, misselijk van mezelf en het snoepen, dacht ik: "Misschien als ik
erover ga lezen, begrijp ik waarom ik me zo voel". Samen met mijn kinderen ben ik
naar de bieb gegaan en mijn middelste dochter kwam met een stapel boeken aan. (..) Je moet
je wel realiseren dat ondanks ik mezelf behoorlijk rot voelde, ik niet ben gaan roken en
toen begon ik in uw boek. Wat een openbaring! Het rotgevoel verdween naarmate ik vorderde
en aan het eind van het boek had ik zo'n vredig gevoel van ontsnapping dat ik erom moest
huilen.
Na 26 jaar roken met pauzes vanwege zwangerschappen, ben ik er zeker van: IK BEN NIET MEER
VERSLAAFD. IK KAN ZONDER ANGST VERDER! Bedankt Opluchting dat dit boek mijn weg kruiste op
het goede moment. Loes van Dam, Utrecht.
Beste Jan Geurtz,
Via een hele omweg kwam ik op deze website terecht en heb meteen het boek besteld. Dit was
zo bedoeld en met een "open mind" besloot ik de informatie in het boek tot mij
te nemen.
Ik rookte zelf al 25 jaar en heb een keer 3 jaar lang kunnen stoppen op wilskracht maar
dat werkt niet. Ik viel terug en het rookpatroon werd erger en erger en ik wilde een keer
stoppen maar ik liet dit verder open.
Ik kreeg het boek in huis en halverwege het boek "had ik het licht gezien"
(natuurlijk wel even helemaal uitgelezen).
Ik ben nu al bijna 3 weken van het roken af en het is nog nooit zo makkelijk gegaan.
Ik heb zelfs veel gelachen en veel energie en humor gehad vanaf dag 1! Mijn vrouw maakte zich
al zorgen dat ik een "chagrijn" zou worden maar ze vond het zelfs zo leuk dat ik
stopte met roken, dat ik het wel vaker mocht doen...
Ik zie andere mensen roken en anders dan voorheen, trekt het mij totaal niet meer.
Ik heb medelijden over hoe deze mensen nog vast zitten in hun verslaving en hoor hun
verslavingsredeneringen aan en inwendig lach ik want voor drie weken terug was ik precies
als hun. Er is begrip en medeleven, totaal geen afkeer en zeker geen fanatieke
"antirook" toestanden zoals ik wel eens vaker meemaak bij de ex-rokers.
Mijn vrouw rookt nog stug door maar ook hier heb ik
geen moeite meer mee, danzij de informatie is het net even wat makkelijker geworden, nee wat zeg ik, het is ongelooflijk
makkelijk geworden. Het is bijna ongelooflijk hoe dit boek mijn rookgedrag in een klap
heeft kunnen afbreken door mijn verslaving bewust te maken en hiervoor wilde ik je via
deze weg hartelijk bedanken voor het delen van zulke waardevolle inzichten.
Met vriendelijke groeten,
Dirk Ykelenstam
Beste Jan Geurtz,
Zaterdag 14 oktober jl. was ik een van de cursisten bij de training De Opluchting, in 1
dag van het roken af. Tot nu toe heb ik je nog niet geschreven over de resultaten van de
training. Bij deze. Maar eerst iets anders! Al jaren ben ik ambtenaar bij een landelijk
instituut, dat wordt gesubsidieerd door de overheid. Deze baan is comfortabel, heeft goede
secundaire arbeidsvoorwaarden. Maar, Jan, saai, saai en nog eens saai. Sinds kort weet ik
dat het ook anders kan. Twee dagen geleden heb ik deze ambtelijke moederschoot, dit warme
hol, deze verstikkende deken vaarwel gezegd. Ik wil al zoveel jaren voor mezelf beginnen.
Geen ambtenaar meer, maar werk doen waar direct behoefte aan is. En dan heb ik het vooral
over projecten voor het onderwijs, tekstschrijven, etc. Jan, wat ik bedoel is het
volgende. Sinds 15 oktober 2000 rook ik niet meer. Het kost me verbazend weinig moeite.
Soms overvalt me incidenteel een dwingende behoefte. Dan zeg ik tegen mezelf: Nee, ik rook
niet. Dat ik mijn leven eindelijk die wending heb gegeven die ik zelf het liefste wil,
hangt naar mijn stellige overtuiging samen met het feit dat ik niet meer rook. Ik voel dat
ik een en ander (mijn leven!) in de hand heb, veel en veel meer dan toen ik nog rookte.
Dank voor jouw methode, voor zover ik kan overzien, leef ik een nieuw leven. Hartelijkste
groet, Josien
Geachte meneer Geurtz,
Bijna 2 jaar gestopt met roken, dankzij uw boek, bedankt!!! Eerder was ik al eens gestopt
met roken via de Allen Carr methode ongeveer een jaar, helaas toch weer begonnen. Wat ik
ook probeerde het lukte me niet meer om via de Carr methode te stoppen met roken.
Op een voor mij gunstig moment zag ik u bij een
programma van Veronica, de nacht suitte genaamd, en zag hoe u vol overtuiging vertelde dat
uw methode wel zou helpen. Aan het eind van het lezen van het boek: "De
Opluchting" zette ik een datum: een zondag na de grand prix van Silverstone ongeveer
16.45uur duwde ik mijn laatste sigaret uit. Vanaf het eerste moment was ik ervan overtuigd
dat ik nooit meer zou roken. Wel had ik nog enkele zwakke momenten. Door bepaalde zinnen
uit uw boek te herhalen kwam ik over die moeielijke momenten heen. Nu ongeveer 2 jaar
later ben ik nog steeds blij dat ik niet meer rook. Een goeie kennis gaf nog een advies
toen ik stopte:"als een sigaret aangeboden wordt moet je niet zeggen ik rook niet
meer, maar gewoon zeggen ik rook niet".
Wat me overigens ook nog opgevallen is; ik was een stevige roker, maar bijna niemand was
opgevallen dat ik gestopt was met roken, eigenlijk waren het de niet-rokers die het het
eerst opviel.
Met vriendelijke groeten,
Hans van Aspen
De eerste twee coupletten van deze carnavalskraker maakte
in vorige week op Bonaire, toen ik nog rookte. Sinds dit weekend niet meer na je boek, na
28 jaar. Nu is het wachten op het opgeluchte derde couplet. Dankjewel, tot later.
Vroeger op school in het fietsenhok, heel lang geleden
Stond een jongen met een vette shag in zijn bek
Hij zei moet je eens trekken
Ik dacht laat ik eens proberen
Misschien kan ik hier iets leren
Ik zag sterretjes en fietste misselijk naar huis
In bed lag het plafond te draaien
Tering nicotine
Tering tering tering nicotine
Teer en nicotine
Allez santé
Ik kan de trappen niet meer op
Ik heb geen smaak meer in mijn mond
Rara hoe zou dat komen
M'n hart moet gedot en m'n longen zijn kapot
Huizenhoog de kosten
Sluit maar aan in de rij want er is geen bed meer vrij
Allez santé
Tering nicotine
Tering tering tering nicotine
Teer en nicotine
Allez santé
Hans de Booij, 42, muziekman.
Dankjewel Hans de Booij voor deze leuke tekst. Ik ben heel benieuwd naar de
muziek erbij (JG).
Zo'n beetje mijn hele vriendenkring rookt, dit zorgde er bij een eerdere stoppoging voor
dat ik weer begon. Hoe pak je zoiets het beste aan??
(Hein, student,25 jaar, rookt 10 jaar)
Als je stopt op de ouderwetse manier, dan is het een probleem
voor je als er allemaal mensen om je heen zitten te roken. Als je stopt via de
Opluchtingmethode maakt dat niets meer uit want je bent van je verslaving af. Niet jij
maar de rokers in je omgeving hebben een probleem: zij zijn jaloers omdat jij er
vanaf bent, of voelen zich stom of slap dat zij er mee doorgaan. Jij bent alleen maar blij
dat je niet meer hoeft te roken.
Het lezen van deze site geeft voor mij de doorslag: ik ga stoppen met roken na 24 jaar.
Toch één vraagje: ik kan volledig begrijpen dat je jezelf moet deprogrammeren, het zit
tussen je oren maar je lichaam is de nicotine gewoon dus lijkt het mij onmogelijk dat je
geen ontwenningsverschijnselen hebt en daar ben ik juist bang voor. Aan iedereen die stopt
met roken: SUCCES!!Wanneer zijn er in België trainingen?
(Hans, zelfstandig schilder, 34 jaar, Schilde, België).
Er is wel een beetje lichamelijke ontwenning van nicotine, maar als je met de
Opluchtingmethode stopt, is er geen connectie meer tussen die heel lichte lichamelijke
ontwenning en de behoefte aan roken. Of in simpele taal: je hoeft gewoon niet meer te
roken! Trainingen in Vlaanderen geef ik alleen op verzoek, dus als iemand het wil
organiseren, dan kom ik wel de training geven.
Ik ben inmiddels zo'n twee maanden gestopt, deze keer
gebruik makend van het nieuwe medicijn Zyban. De eerste periode viel wel mee, de laatste
week wordt het echter steeds moeilijker en speelt de gedachte aan roken veelvuldig door
m'n hoofd. Twee keer heb ik inmiddels de verleiding niet kunnen weerstaan en stiekem
gerookt. Gisteren was ik eigenlijk op weg naar de winkel om rookwaar te kopen en stond ik
op het punt om het op te geven. Ik kon dit echter nog uitstellen totdat ik bij de
bibliotheek was geweest waar ik -al dan niet toevallig- op je boek stootte. Ik heb er
gisteren diverse hoofdstukken in gelezen en ik moet zeggen dat je benadering me erg
aanspreekt. Je aanpak heeft me in ieder geval nu al 24 uur van het roken afgehouden; ik
blijf je boek verder lezen en hoop dat ook ik het licht zal zien en voor de rest van m'n
leven ervan verlost ben.
(Jan, 48 jaar)
Zyban is eigenlijk gewoon een anti-depressivum. Het vermindert bij sommigen de
depressieve verschijnselen en de stress die het gevolg zijn van een verkeerde manier van
stoppen. Maar je kunt ook stoppen op een manier die de "rook-depressie" en de
stress over het (stoppen met) roken juist beëindigt, en waarmee je je vanaf de eerste dag
juist heel opgelucht en onafhankelijk voelt.
Ik ben op 7 juli 1999 gestopt met roken na het lezen van
jouw boek!! Ik voel me gezonder, zelfverzekerder en ik ben trots op het feit dat ik die
stomme verslaving heb overwonnen. Twee vrienden hebben nu ook jouw boek gelezen en zijn
sinds december ´clean´!!!! Dank je.
(Chris)
Op 7 juli 1999 besloot ik voorgoed te stoppen met roken.
Nadat ik eerst 6 keer Allen Carr had gelezen, bezorgde dit boek mij niet meer dat ´ik ben
echt gestopt´-gevoel. Van een vriend kreeg ik ´De Opluchting´ en tevoren had ik de
instelling genomen: ik lees het boek één keer en dan is het echt over. Ik heb een brief
aan mezelf geschreven en die in mijn laatste pakje gestopt. Ik sprak met mezelf af dat ik
hoe dan ook eerst die brief moest lezen voordat ik ooit een trekje zou nemen. Ik ben nooit
in de verleiding gekomen! Ik heb 8 jaar gerookt, heb ongeveer 30 stoppogingen ondernomen
en tenslotte mijn besluit. Ik geniet nog bijna dagelijks van het feit dat ik niet meer
hoef te roken.
(Christian bij de Vaate)
In je boek stel je een aantal vragen aan de lezer (wil je echt ...?). Soms bespeur
ik bij mezelf een aarzeling om daar met heel mijn hart, eerlijk ja op te zeggen,. Dat
brengt me op de gedachte of het roken wel het eerste is dat ik in mijn leven aan moet
pakken. Je boek is o.a. gebaseerd op liefde & respect voor jezelf als kracht. Omdat
het stoppen met roken in mij leven al zo vaak mislukt is, vroeg ik me af of ik de zaken
wel in de goede volgorde aanpak. Ben nu >1 week niet roker, dat gaat nu prima, maar ben
zo vreselijk bang om terug te vallen op het moment dat ik de liefde & respect voor
mezelf weer even kwijt ben. Bedankt voor je aandacht & vriendelijke groet.
(Joost, 39)
De vraag of je in de goede volgorde bezig bent, is eigenlijk niet meer relevant omdat je
al gestopt bent met roken. In plaats van je bezig te houden met wat er nog zal komen (dat
weet je immers toch nooit), kun je je beter richten op wat is. Je bent gestopt en het gaat
goed, zeg je. Erken dat dan voor jezelf en geniet ervan. Misschien wordt het nog moeilijk,
maar dat zie je dan wel weer. Elk mens is af en toe de liefde voor zichzelf even kwijt.
Dat accepteren, niet veroordelen, gewoon laten zijn en voorbij laten gaan, werkt het
beste. Nu je gestopt bent, kun je wel zitten wachten tot het weer moeilijk wordt, maar je
kunt ook eens gaan kijken wat je nog meer graag wilt veranderen in je leven, en waar je
dus jezelf een plezier mee kunt doen. Als je kunt stoppen, kun je nog veel meer leuks. Ik
wens je veel plezier en succes.
Mijn omgeving begint nu echt heel veel druk op me uit te oefenen, want men haat
mijn rookgedrag. Ik ben dan ook zo'n beetje de enige in de familie die nog rookt; anderen
zijn gestopt of hebben nooit gerookt. Nu heb ik besloten dat ik in de zomervakantie stop,
maar ik zie er vreselijk tegenop. Mijn partner is mijn felste rookhater en ik zal hem
gedurende vier weken dag en nacht om me heen hebben, dus ontsnappen is niet mogelijk. Het
wordt mijn eerste stoppoging, ik rook nu 14 jaar, meer dan en pakje per dag. Is deze
manier een goede? Ik vind dat de eerste poging moet lukken, anders wordt het helemaal zo'n
lijdensweg. Kan ik binnen 4 weken van mijn verslaving afkomen?
(Marina)
Je kunt binnen één dag van je verslaving afkomen, als je het op de
"Opluchtingmanier" doet (zie de folder over de training en de eerste
hoofdstukken van het boek, elders op deze site). Maar dat je omgeving zo fanatiek tegen
jouw rookgedrag is, maakt het voor jou juist moeilijker. Eerst zul je ze duidelijk moeten
maken dat ze misschien wel mogen vragen dat je in hun gezelschap niet rookt, maar dat ze
verder niets te maken hebben met jou verslaving. Ga niet mee in hun morele afwijzing van
jouw rookverslaving. Je hebt het volste recht om jezelf te benadelen op welke manier dan
ook! Pas als je dat recht opeist, kun je beginnen met te ontdekken dat je dat eigenlijk
zelf ook niet wilt, en dat het echt veel leuker is om van het roken af te zijn. Misschien
kun je dus beter vier weken alleen op vakantie gaan. Of op een andere manier ruimte voor
je zelf maken, voor jezelf opkomen. En dan stoppen. Voor jezelf. Succes!
Aangezien ook ik absoluut met die klo.. verslaving wil
afrekenen,kocht ik vorig jaar jouw boek. Ik heb het zeker wel drie keer gelezen en elke
keer stopte ik heel enthousiast met roken en met de verslaving... dacht ik dus. Ik rook nog
steeds als een ketter, en ik hou het nog geen dag uit. Daarbij komt nog dat ik allergisch
ben voor een stof (weet niet meer welke) die in tabak voorkomt, met alle klachten van
dien. Ik word stapelgek en stoppen wordt een soort manie voor me, ik sta er mee op en ga
er mee naar bed. Ik gooi minstens twee keer per week mijn pak shag in de afvalcontainer,
en net zo vaak hang ik ondersteboven in die bak om het pakje besmeurd en al er weer uit te
vissen. Help, help, help, wat kan IK nog doen?
(Britje, 34jaar, rook sinds mijn 12de.)
Het is een bekend verschijnsel dat hoe meer last je krijgt van het roken, hoe dieper
je wegzakt in de verslaving. Ik krijg in de Opluchtingtraining vaak mensen die een of meer
extra medische redenen hebben om te stoppen met roken, en die daardoor juist meer of
dwangmatiger zijn gaan roken. Als je eenmaal wegzakt in die spiraal van het verzet en het
vechten tegen je eigen dwanggedachten, kom je daar heel moeilijk op eigen kracht van los.
Mijn nieuwe boek "De verslaving voorbij" geeft meer inzicht in dit mechanisme en
misschien ook inspriratie om er van los te komen. Maar anders kun je het beste de
Opluchtingtraining doen. In feite wordt daarin je negatieve, tegen jezelf gerichte energie
omgekeerd, en vind je weer rust bij wat je het liefste wilt: vrij zijn van dwang en
afhankelijkheid.
Ik moet een werkstuk maken om iemand te overtuigen te stoppen met roken.
(Mirza Jaganjac 13 jaar).
Een roker overtuigen om te stoppen is wel heel erg moeilijk. Als je een roker bent en
iemand vertelt je hoe ongezond het is en dat je er ziek van kunt worden, dan voel je je
een beetje stom of slap. Die gedachte, en de gedachte aan een volgende sigaret probeer je
dan zo goed mogelijk weg te duwen. Dat gaat het beste door een sigaret op te steken. Zo
draai je als verslaafde rond in een kringetje. Verslaving is een soort gevangenis in je
hoofd, je denkt dat het vreselijk moeilijk is om eruit te komen! Het beste is dus om een
roker duidelijk te maken dat het wel moeilijk lijkt, maar dat het
eigenlijk niet moeilijk is om eruit te komen, en dat het veel en veel
leuker is om vrij te zijn dan verslaafd! Ik wens je veel succes met je werkstuk.
Ik ben 1 maand gestopt met roken, voor de tweede keer
binnen 2 jaar met de Allen Carr methode. De eerste keer ben ik na ca. 1 maand weer
begonnen, omdat ik aankwam. Ik besloot toen dat het gezondheidsrisico van het roken voor
mij minder belangrijk was dan een mooi lichaam (ja, zo diep zit dat!). Nu zit ik op
datzelfde punt. Ik ben inmiddels 3 kilo aangekomen ondanks dat ik niet meer ben gaan eten
en zelfs meer ben gaan sporten, juist om gewichtstoename te voorkomen. Ik sta nu dus op
het punt om weer te beginnen met roken. Helemaal omdat ik over 2 weken elke week op TV te
zien ben en TV je visueel nog weer dikker maakt. Aan de andere kant ben ik heel blij dat
ik ben gestopt met roken en dat ik mijn verslaving onder controle kan krijgen ipv
andersom. U claimt mensen van het roken af te helpen zonder gewichtstoename. Ik begrijp
dat niet zo goed, omdat het dacht ik bewezen was dat roken je stofwisseling versnelt en je
bij dezelfde hoeveelheid eten dus enige kilo's aankomt. Kunt u mij uitleggen hoe dat zit
en of het zin heeft voor mij de cursus te volgen of het boek te lezen?
(Nicole, 27, 11 jaar gerookt)
Het is waar dat na het stoppen met roken je stofwisseling tijdelijk
verandert, en dat daardoor je gewicht iets kan stijgen. Die stijging is echter nooit hoger
dan ongeveer 1% van je totale lichaamsgewicht. Weeg je 60 kg dan kan er dus hoogstens 6
ons bijkomen tengevolge van die stofwisselingsverandering. De rest is psychisch en het
gevolg van een verkeerde manier van stoppen. Wanneer je namelijk wel stopt met roken, maar
niet met je rookverslaving, dan ontstaat het gevecht tegen je rookdwang, met frustratie
als gevolg. Die frustratie zoekt een compensatie en meestal is dat (iets) meer eten en/of
snoepen, dus gewichtstoename.
Verder zie je dat als mensen bij het stoppen met roken al een grote angst of bezorgdheid
hebben voor het zwaarder worden, de kans op gewichtstoename ook groter is. In feite zeggen
deze mensen tegen zichzelf:" Als ik te zwaar wordt, ga ik liever weer roken". De
gewichtstoename gaat fungeren als een legitimatie om weer met roken te beginnen. En heel
vaak zal men -meestal onbewust- zorgen voor die legitimatie. Heel ongemerkt zorg je zelf
voor die gewichtstoename waarbij je van jezelf weer mag gaan roken. In mijn boek "De
Opluchting, in één dag van het roken af" is een heel hoofdstuk gewijd aan dit
onderwerp. De meeste mensen die stoppen via de Opluchtingmethode hebben niet of nauwelijks
last van gewichtstoename. Succes met je TV-optreden, je hebt vast wel meer te bieden dan
alleen een mooi lichaam, dus maak je niet te druk om die paar kilo.
Ik ben verslaafd aan sex. Kan ik ooit hiervan af komen? Alle vrouwen die ik zie als ze er
leuk uit zien daar wil ik mee naar bed. Ik ga ook regelmatig naar de hoeren en bel
sexlijnen.Ik wordt er zo af en toe gek van mijn hele denken is sex, sex en nogeens sex. Ik
heb een fantastische vrouw mooi, etc. maar seksueel boeit ze me niet ik fantaseer altijd
over andere vrouwen.
(Robert, leraar 47 jaar )
Ja natuurlijk kun je van een sexverslaving afkomen. De kern van een sexverslaving is
de koppeling tussen sexuele gedachtes of verlangens en een negatief oordeel over jezelf.
Daardoor probeer je je te verzetten tegen spontane gedachtes aan sex (terwijl aan die
gedachtes opzichzelf dus helemaal niets mis is). Maar door je verzet ertegen worden die
gedachtes steeds dwangmatiger, obsessiever, en wordt sex dus vooral een manier om jezelf
eventjes te bevrijden van die beknellende dwanggedachtes. Dus wil je van je dwangmatige
sex af, lees dan mijn boek "De verslaving voorbij". Er staat een uitgebreid
hoofdstuk in over sexverslaving. Vrijen zonder dwangmatigheid, dat is pas vrij(en)!
Ik heb de Allan Carr-methode geprobeerd, echter zonder
succes. Het meest vervelende aan het stoppen met roken vind ik dat je de ganse dag niets
anders doet dan jezelf beredeneren om het vol te houden.
Kan deze methode hiervoor een oplossing bieden?
(Els, bediende, 34 jaar )
De meeste mensen die stoppen met roken, komen in de valkuil terecht waarin je gaat
vechten tegen je rookgedachten. Die gedachten worden daardoor steeds sterker, veranderen
in dwanggedachten, die weer een obsessie worden, en dan ga je natuurlijk smachten naar het
einde van die strijd: een sigaret. De Opluchting leert je hoe je kunt stoppen zonder in
die kuil te vallen. Het is niet zo dat je dan niet meer aan roken denkt, maar de gedachtes
aan een sigaret hebben absoluut geen kracht meer, geen inhoud. En dat levert weer dat
vrije en onafhankelijke gevoel op, meteen na het stoppen!
Ik gebruik nog al eens drugs, zoals xtc, ghb . Hoe kan ik het verlangen hiernaar
stoppen? Is er wel eens. Een paar keer in het jaar. Ben op mijn 17e begonnen
experimenteren en doe het nog steeds...(al 4 week niets meer gebruikt). Ben tevens door
mezelf gestopt met roken.
(John, student, 21).
Je kunt beginnen met dat verlangen te accepteren als iets heel normaals, het is niet
stom om te verlangen, niet slecht, niet slap, het is gewoon verlangen. Als je een
verlangen veroordeelt, verander je het in dwangmatigheid. Of anders gezegd: hoe
vervelender je het verlangen vind, hoe sneller je er een eind aan moet maken, en dat is
dus door er aan toe te geven. Maar het verlangen is helemaal het probleem niet, het is de
strijd ertegen. Een strijd die je eigenlijk altijd verliest. Vecht dus niet tegen je
verlangen, laat het gewoon voor wat het is, en richt je aandacht op wat je werkelijk wil,
hoe je jezelf wilt voelen. Vaak gaat het verlangen dan vanzelf voorbij. Het is eigenlijk
vrij simpel, hoewel niet altijd gemakkelijk. Leren kijken naar je eigen gedachtes en
gevoelens zonder er over te oordelen kun je echter wel leren. Mijn boek "De
verslaving voorbij" geeft hier veel meer inzicht in, en oefeningen om mee aan de slag
te gaan. Het resultaat is altijd een enorme toename van de kwaliteit van je leven!
Ik lees in alle antwoorden dat de basis van de
opluchtingsmethode is, het principe van het doorzien van de verslavingsillusie. Ik vermoed
dat dat leren via je gevoel moet gebeuren, anders (ook uit alle reacties) zou je
nooit een diepgewortelde zekerheid kunnen behalen. Ik wil heel graag een training
meemaken, maar ik ben er bang voor dat met het 'aanraken' van je gevoel er ineens allerlei
gevoel naar boven komt, wat ooit is weggestopt en waarvan je het bestaan niet eens afweet
en dat op dat moment effe niet van pas komt.
Marriette)
Gelukkig hoef je niet alle gevoelens die je ooit hebt weggestopt eerst er weer uit te
gooien voordat je contact kunt maken met de werkelijkheid achter de verslavings-illusie.
In feite is het idee dat je van binnen een soort vat met weggestopte gevoelens zou hebben,
en dat je dat vat dan zorgvuldig dicht moet houden, op zichzelf al een deel van de
verslavings-illusie. De Opluchtingtraining is een hele veilige training, die ook werkt
voor mensen die geen enkele trainingservaring hebben. Roken (en iedere verslaving) is
eigenlijk een verstoring in de relatie tussen jou en jezelf. De Opluchtingtraining geeft
je een mogelijkheid om die relatie weer te herstellen. En dat is gewoon heel erg leuk!
Ik herken de ervaring dat na een aantal maanden gestopt
te zijn, alle goede argumenten om niet meer te roken geleidelijk aan als sneeuw voor de
zon verdwijnen. Op een gegeven moment lijkt het alsof alleen jouw wil nog staat tussen jou
en je eerste sigaret. Voor mij had het tot gevolg dat ik tot drie maal toe na zes maanden
stoppen toch weer ben begonnen. Ik kan bijna niet geloven dat er een methode bestaat die
niet na een aantal maanden "op" is. Waarom zou dat met De Opluchting niet zo
zijn?
(Henk, docent, 42 jaar)
Zolang je het niet roken nog moet baseren op argumenten, ben je eigenlijk nog
verslaafd. Je zit nog steeds gevangen in een afweging van voor- en nadelen van het roken,
in een innerlijke discussie tussen verstand en gevoel, kortom in een verslavingspatroon.
De Opluchting helpt je niet zozeer om deze diskussie in het voordeel van het niet roken te
beslechten; De Opluchting helpt je de hele diskussie te doorzien als een
verslavingsvalkuil, als een beknellende illusie. Daardoor is het in feite niet De
Opluchting als "methode" die je van het roken afhelpt. Dat doe je namelijk zelf,
nadat je met behulp van de Opluchtingmethode de hele verslavingsillusie hebt doorzien en
losgelaten. Vanaf dat moment heb je geen argumenten meer nodig om niet te roken, dan is
het de werkelijkheid zelf die laat zien dat het ongelooflijk veel prettiger is om nooit
meer te hoeven roken.
Wat is nu precies het verschil tussen de Allen
Carr-methode en De Opluchting? Het gaat er naar mijn idee bij beide om dat naast een
eenvoudig weg te werken nicotineverslaving vooral de psychische verslaving wegggewerkt
dient te worden. Beide methodes gebruiken naar mijn idee de zelfde argumenten.
(Stef,26 en verslaafd)
Inderdaad gaan beide methodes er vanuit dat roken voor 99,9% een psychische verslaving
is, en dat de puur lichamelijke kant van de nicotineverslaving weinig voorstelt. Het is de
verdienste van Allan Carr dit voor het eerst opgemerkt te hebben. De basis van Carr's
benadering is het inzicht dat roken eigenlijk alleen ontwenningsverschijnselen
teweeg brengt, en dat het 'lekkere' van een sigaret alleen veroorzaakt wordt door het
tijdelijk opheffen van die ontwenningsverschijnselen. Voor veel mensen levert dit inzicht
een schokeffect op waardoor ze de verslaving loslaten. Voor sommige mensen werkt dit
echter maar tijdelijk. Ze beginnen na een tijdje weer te roken, en komen dan nog dieper in
de verslaving vast te zitten. "Nu weet ik dat het eigenlijk alleen tussen de oren
zit, maar ik moet nog steeds, wat stom/slap van mij" is een veelgehoorde verzuchting
van ex-Carr-stoppers. De Opluchtingmethode laat zien hoe dat komt, laat het verband zien
tussen negatieve gevoelens over jezelf en de dwangmatigheid van het roken. In dat opzicht
is De Opluchting eigenlijk een "meta-methode", een methode die dus ook de
werking of niet-werking van alle andere stop-methodes verklaart. Daarnaast benadert De
Opluchting het hele rookprobleem niet alleen rationeel, maar ook via de zogenaamde
rationeel-emotieve deprogrammeermethode. Hoewel het vertrekpunt van beide methodes
hetzelfde is, gaat de Opluchtingmethode dus veel verder, en wordt daarom met recht vaak
"het vervolg op Allan Carr" genoemd.
Vanaf mijn 15e jaar rook ik shag. Ik ben nu 44 jaar.
Enkele jaren geleden is het mij met behulp van het boek van Allen Carr gelukt om 3 maanden
niet meer te roken. Tijdens die drie maanden was ik geobserdeerd door het feit, dat ik
gestopt was. Ik leefde als het ware in een euforische roes. Na die drie maanden was de
euforie van het gestopt zijn voorbij. Ik begon steeds meer naar een sigaret te verlangen.
Ik kon mij niet voorstellen, dat het leven zonder sigaretten nu echt leuker zou zijn. Ik
dacht en hoopte dat als ik één haaltje zou nemen, dat ik dat heel vies zou vinden, maar
integendeel: ik vond het heerlijk!
Als ik uw cursus gevolgd heb, is er dan ook sprake van een roes? En is die roes dezelfde
als die van de Allen Carr-methode? Of is er geen sprake van een roes, maar is het
blijvend?
(Renée, 44 jaar)
Het gevoel dat je zelf niet in staat bent om te stoppen met roken, is een van de
hardnekkigste kenmerken van de rookverslaving. Vandaar dat je een "methode"
zoekt die je van het roken afhelpt. Maar de Opluchtingmethode is niet zo'n soort methode
die jou bevrijdt uit je verslaving. Deze methode laat jou zelf een einde maken aan je
verslaving. Maar dan wel op een manier die radicaal anders is dan de gebruikelijke manier
van stoppen! Als verslaafde wil je eigenlijk niets liever dan verlost zijn van die
dwangmatigheid en afhankelijkheid. Maar tussen jou en wat je het liefste wil, zit
de angst voor het stoppen en allerlei zelfdestructieve gevoelens. De Opluchtingmethode
helpt je deze psychische of emotionele barrière te doorbreken. Daarna stop je, niet omdat
je niet meer mag roken, maar omdat je dat niet meer wilt en niet meer hoeft. Soms zijn
mensen na de Opluchtingtraining wel een beetje euforisch; het is ook fantastisch om te
ontdekken dat je helemaal niet slap en afhankelijk bent zoals het leek toen je nog rookte.
Maar die euforie is niet een roes, maar juist blijdschap over een (opnieuw) gevonden
werkelijkheid. Die euforie gaat wel voorbij, maar niet die werkelijkheid.
Bestaan deze sessies nog niet in België? Het is moeilijk voor mij en
waarschijnlijk vele anderen om tot in A'dam te komen.
(Camille, 34 jaar moeder van 2 kinderen)
Op dit moment geef ik de Opluchtingtraining alleen in Amsterdam, namelijk in
het Victoriahotel, recht tegenover het centraal station. Dat is dus heel makkelijk te
bereiken vanuit andere delen van het land. Maar ik kom met plezier ergens anders een
Opluchtingtraining geven, als er voldoende deelnemers zijn (zo tussen de twintig en
dertig). Ik zou zeker ook graag eens naar Vlaanderen komen, want ik heb heel lang in
Zeeuws-Vlaanderen gewoond, en voel me nog steeds een beetje Vlaming.
Ik begrijp er niets van. Ik heb je beide boeken gelezen.
Me goed voorbereid. Ik stond er voor 100% achter en 28 december om 12.00 uur ´snachts
besloot ik onvoorwaardelijk om uit de verslaving te stappen, zoals jij dat zo mooi noemt.
Om vervolgens 20 uur later jankend weer een sigaret op te steken. Ik zal je alle eerdere
pogingen besparen (cursus Allen Carr, eerder al met boek "opluchting", jaren
daarvoor met pleisters (ik geef je gelijk wat dat betreft). Maar goed, het is nu 29
december en daarnet om 13.45 heb ik de laatste peuk van dit pakje uitgedrukt en ik zal je
zeggen ik heb in de laatste uren van pure machteloosheid tegenover deze verslaving de ogen
uit mijn kop zitten janken. Ik ben nu dus weer gestopt, want ik wil zo ontzettend graag
rookloos en niet verslaafd 2000 in. Maar ik begrijp echt niet hoe het kan dat dat gevoel
van "Yes, eindelijk, ik heb het besloten, ik hoef niet meer te roken!" zo snel
bij mij kan omslaan in de obsessie van een sigaret MOETEN roken. Ik mis iets. Ik ben in
elk geval hoogst gefrustreerd. Ik heb nu met mezelf afgesproken dat het me niet meer
uitmaakt wat het me kost om niet te roken. De pest is dat ik mezelf ook niet echt meer
vertrouw. Hoe kan ik vermijden dat ik die totale omslag in denken maak, waardoor ik weer
ga roken???
Betty, 37 jaar. (rook sinds mijn 10e)
Uit je brief krijg ik de indruk dat je weliswaar erg graag van het roken af wilt, maar
tegelijk jezelf niet vertrouwt. Daardoor ga je van die heel plechtige afspraken met jezelf
maken om nooit meer te roken, wat er ook gebeurt. Maar die afspraken zijn een soort stok
achter de deur, ze verhogen de druk, en ook de angst dat het gaat mislukken. Je hoeft dus
maar één keer aan roken te denken en je een beetje onzeker voelen, en je denkt al
meteen: "zie je wel dat ik niet te vertrouwen ben" en je gaat je hevig verzetten
tegen die gedachte aan roken. Nou, daardoor maak je van een onschuldige gedachte aan roken
binnen een half uur een dwanggedachte, een obsessie! Zie je, ook op jouw manier stop je
nog via dwang, en vanuit een negatief geloof over jezelf. Het is dus niet een kwestie van
vermijden dat je een totale omslag maakt; je moet die omslag juist maken voordat je stopt.
Begin eens met jezelf niet zo op je kop te zitten omdat het je nog niet gelukt is. Begin
eens wat vriendelijker, niet met "harde afspraken" met jezelf, maar met je voor
te stellen hoe fijn je het zou vinden om er vanaf te zijn. En vraag hulp als je die nodig
hebt. Dat is op zich al een daad van onafhankelijkkheid. Succes!
Dat boek van Allan Carr heeft mij werkelijk helemaal geen steek verder gebracht in mijn
poging om niet te roken. Ik vraag me werkelijk af of je door het lezen van een boek of
publicatie van het roken afkan. En waarom is een dergelijke cursus zo duur? Een gemiddelde
student als ik kan zich zoiets niet veroorloven. Het door middel van een dergelijke cursus
stoppen met roken is dus alleen voor rijken weggelegd. Boffen die even, dan kunnen ze nog
meer geld nog wat langer besteden!
(hartekind, student, 22)
Als je wat vergelijkend warenonderzoek zou doen, zou je ontdekken dat de
Opluchtingtraining relatief goedkoop is. Maar ik begrijp
best dat het voor sommigen een hoop geld is. Wel haast net zoveel als enkele maanden
roken. Overigens, als je graag de Opluchtingtraining wilt doen, maar je hebt het geld niet
bij elkaar, kun je een betalingsregeling vragen. En informeer ook eens bij je
ziekteverzekering. Ik heb onlangs voor het eerst gehoord dat iemand deze training vergoed
heeft gekregen van zijn verzekeraar. Je vraag of een boek of publicatie iemand van het
roken af kan helpen, wordt beantwoord in de inleiding van mijn boek "De
Opluchting", en die kun je elders op deze website lezen.
Hoe vertel ik mijn ouders dat ik rook?
(Lies, 15 jaar )
Hoe je het vertelt is minder belangrijk dan dat je het vertelt. Niet
omdat zij daar recht op zouden hebben, maar omdat stiekem roken jouw verslaving alleen
maar erger maakt. Roken is op zich al niet bevorderlijk voor je gevoel van eigenwaarde,
maar er stiekum over doen maakt het nog erger. Het is begrijpelijk dat ouders het meestal
heel vervelend vinden als hun kind rookt, maar toch is dat echt hun probleem. Jouw
probleem is dat je verslaafd bent. En daar kun je het beste iets aan doen als je er
eerlijk over bent. En je ouders? Die hebben misschien wat aan mijn laatste boek (De
verslaving voorbij) waarin een heel hoofdstuk gaat over hoe je het beste iemand die
verslaafd is kunt helpen.
Ik ben m.b.v. de zelfdiscipline-methode al meer dan een half jaar van het roken
af, maar moet hiervoor nog dagelijks veel strijd leveren. Ik ben dit behoorlijk zat. Heeft
het zin om een van beide boeken te lezen omdat deze er vanuit gaan dat de lezer verslaafd
is, en pas na het lezen stopt met zijn verslaving?
(Richard, 36 jaar, IT-consultant )
Als ik je goed begrijp ben je dus wel gestopt met roken, maar nog niet met je
rook-verslaving. Het stoppen-met-roken-boek "De Opluchting" kan je helpen om ook
je psychische afhankelijkheid van het roken los te laten. Je hoeft daarvoor niet
eerst weer te beginnen met roken, want dan zou je ook weer opnieuw al die angst voor het
stoppen moeten overwinnen. Je bent nog maar één stap verwijderd van het volledig
loslaten van het roken: inzien en vooral ook ervaren dat je als niet-roker veel beter af
bent dan toen je nog rookte. Je situatie lijkt op die van een man die na jaren zware en
beknellende arbeid eindelijk vakantie heeft op een tropisch eiland: je moet nog leren
ervan te genieten. Zeker als je beseft dat je nooit meer terug hoeft naar die beknelling
van je rookverslaving!
Ik ga binnenkort voor twee maanden op reis. Kan ik beter voor of na die tijd stoppen met roken?
(Achmed, 26).
In principe maakt dat niets uit: als je eenmaal gestopt bent, heb je nergens last meer
van, en heb je ook het roken niet meer nodig in moeilijke of gezellige situaties. Maar het
is zoveel prettiger om van al dat rookgedoe in je hoofd (en je lijf) af te zijn als je
gestopt bent, dus waarom wachten? Bang voor het stoppen blijf je toch zolang je niet
gestopt bent.
Ik rook naast sigaretten ook regelmatig wiet.
Moet ik daar ook mee stoppen als ik stop met roken?
(Marion, 39,journalist).
Dat is wel het makkelijkste. Als je stopt met roken en je blijft wiet roken, maak je
het jezelf onnodig lastig. Je zult dan merken dat je steeds vaker een joint opsteekt.
Totdat je te vaak stoned bent naar je zin. En dan besluit je dat je toch beter tabak kunt
roken dan alsmaar stoned te zijn. Zo gebruik je het wiet roken als legitimatie om weer met
sigaretten te beginnen. Maar als je eenmaal met allebei gestopt bent, zul je merken dat je
ook het stoned zijn absoluut niet meer mist! En dat je je weer sterk en
onafhankelijk voelt.
Ik wil zo graag dat mijn partner stopt met roken. Hij wil
ook wel maar durft het niet. Hoe kan ik hem het beste overhalen?
(Gerda, 41)
Wat meestal averechts werkt is tegen een roker zeggen wat de nadelen van het roken
zijn. Zeg niet tegen hem dat het zo ongezond is, of zo'n slecht voorbeeld voor de
kinderen. Dit weet hij allang en het versterkt alleen zijn schuldgevoel en daardoor de
dwangmatigheid waarmee hij rookt. Probeer wel enkele rookvrije ruimtes in huis af te
spreken, gewoon uit praktisch oogpunt. Daardoor confronteert de roker zichzelf iedere keer
als hij ergens anders heen moet om te gaan roken. Toon tenslotte begrip voor zijn probleem
ook al is hij er zelf verantwoordelijk voor: het is soms heel beknellend om in een
rookverslaving vast te zitten. Vertel hem hoe heerlijk het voor hém zou zijn als hij niet
meer hoeft te roken. En dat het stoppen lang niet zo moeilijk is als het lijkt wanneer je
nog rookt!
Ik ben al eens gestopt met behulp van de Allan
Carr-methode. Heeft het zin om nu met De Opluchting te stoppen?
(Kees, 32, IT-specialist)
De Opluchting wordt wel "het vervolg op Allan Carr" genoemd. Zeker tweederde
deel van alle mensen die gestopt zijn via De Opluchting hadden het boek van Allan Carr al
gelezen, of de cursus van Allan Carr gevolgd. Allan Carr heeft een bijzondere ontdekking
gedaan: nicotine heeft geen positieve werking, levert alleen maar
ontwenningsverschijnselen op, die je met je volgende sigaret telkens weer eventjes
ongedaan maakt. Voor veel mensen levert dit inzicht een bevrijding uit de rookverslaving.
Voor sommige mensen is deze bevrijding echter maar tijdelijk. De Opluchting gaat veel
verder en is dus ook geschikt voor mensen die al weten dat roken eigenlijk voornamelijk
tussen de oren zit. De Opluchting pakt met behulp van zogenaamde
"deprogrammeertechnieken" op een veel dieper niveau de dwangmatigheid zelf aan.
De Opluchting maakt dus niet zozeer een einde aan het roken, maar wel een einde aan de
dwangmatigheid en de verslaving. Daarna hoef je dus niet meer te roken!
Wat vindt u van die nieuwe pil waarmee je van het roken
af kunt komen?
(Ernest,52)
Ik weet niet of die pil echt werkt, en of er op langere termijn geen nare
bijverschijnselen zullen zijn. Aan de andere kant: zo naar als de bijverschijnselen van
het roken kunnen ze haast niet zijn (23.000 doden per jaar in Nederland). Toch is er in
elk geval een groot nadeel aan het stoppen met behulp van die pil: de
verslavingsillusie wordt erdoor in stand gehouden. Je komt misschien wat gemakkelijker
door de eerste stop-weken heen, maar je blijft geloven dat roken toch wel lekker was, dat
het je hielp in moeilijke situaties, en dat je te slap was om op eigen kracht ermee te
stoppen. De grote voordelen van het stoppen via de Opluchtingmethode: dat je de hele
verslavingsillusie doorziet en op eigen kracht de knop in een klap definitief omzet, die
mis je bij het stoppen met deze pil. Waardoor de kans op terugval op langere termijn dus
ook veel groter is.
Op 02 oktober besliste ik 's ochtends om te trachten te
stoppen met roken. Ik was een stevige roker - 25 à 30 sigaretten per dag. Ik zou starten
met deze erg moeilijke opdracht en was angstig. De eerste twee dagen durfde ik
amper op een stoel te gaan zitten - ik bleef rondhollen om toch maar niet in de verleiding
te komen om te roken. Meer dan 2 maanden later was mijn humeur beneden het vriespunt :
volgens mijn collega's was ik nog steeds gestopt, familieleden dito, dochtertje ook zo,
vrienden wisten dat ik af en toe eentje rookte. Ik rookte stiekem - 's avonds - buiten een
paar sigaretjes. Ik voelde me een bedrieger - wou het aan iedereen vertellen dat het me
niet lukte - maar vreesde dat het hek dan helemaal van de dam was.
Eergisteren bracht ik een bezoekje aan de bibliotheek en vond jouw boek. Geboeid begon ik
erin te lezen...
Ik heb me gisteren een wandeling aan zee cadeau gedaan. Neen, niet om me te belonen. Wel
omdat ik het nu als een feest beschouw. Het uitwaaien had iets symbolisch voor me (wind
was er alvast genoeg).
(Katrien)
Hallo,
Ik heb vanmiddag in één adem uw boek 'De opluchting' gelezen. En ondanks dat ik van te
voren vrij sceptisch was, heb ik toch het idee dat uw ideeën mij een heel eind op weg
kunnen helpen. Afgelopen vrijdag ben ik na tien jaar roken voor het eerst gestopt. De
grootste aanleiding was het feit dat de paar overgebleven 'rokende collega's aan het begin
van dit jaar ook waren gestopt. Nu werd ik wel heel erg duidelijk met mijn neus in de
triestheid van het roken gedrukt. Daar stond ik dan alleen buiten omdat ik zo nodig mijn
nicotineshotje moest hebben terwijl iedereen gezellig binnen zat. Tot gisteravond was ik
erg trots op mezelf, maar ineens kon ik aan niets anders meer denken dan een sigaret. Ik
verpeste mijn gehele avond en zag daarbij ook enorm op tegen vandaag omdat ik een vrij dag
heb. Voor het eerst alleen thuis en hierdoor kreeg ik al direct het gevoel dat ik
misschien heel stiekem wel een sigaretje kon roken. Dit heb ik vanmorgen dan ook gedaan,
waardoor ik natuurlijk direct een schuldgevoel kreeg.
Vervolgens ben ik via zoeken internet gaan zoeken naar eventuele steunende berichten.
Daarbij belandde ik bij een verslag van uw boek. Dit sprak mij zo aan dat ik gelijk naar
de boekwinkel ben gestapt om het te kopen. Al in het begin werd duidelijk dat er tijdens
het lezen best een sigaret gerookt mocht worden. Deze kans liet ik natuurlijk niet zomaar
aan mij voorbij gaan! Maar al na een paar hoofdstukken kwam ik tot de conclusie dat ik
alleen maar bezig was mezelf voor de gek te houden. Helemaal toen ik bij het hoofdstuk
belandde waarin de 'moeilijke momenten' beschreven werden. Op een of andere manier kreeg
ik toen ineens een soort bevrijd gevoel en daarnaast ook een bevestiging. Ik was de
afgelopen dagen zo boos op mezelf als ik aan roken dacht dat ik uiteindelijk met niets
anders meer bezig kon zijn. Nu besef ik dat het logisch is dat je daar veel aan denkt,
maar dat de manier van daarmee omgaan alles bepaald. En het kunnen trekken van die
conclusie zorgde voor een ommekeer.
Ik kan niet anders zeggen dan dat ik met veel dankbaarheid uw boek heb gelezen, en dat ik
het zeker zal verspreiden bij mijn 'strijdende' niet-meer-rokende-collega's.
(Mirjam de Ruyter.)
(Klik hier als je zelf een vraag of reactie wilt insturen)
