De theorie
Deze workshop is bedoeld voor iedereen die mijn boek “Verslaafd aan liefde” gelezen heeft, en behoefte heeft aan een praktisch vervolg. In het boek werd beschreven hoe de meeste mensen vervreemd zijn van hun volmaakte natuurlijke staat van zijn, en in plaats daarvan leven vanuit een negatief geloof over zichzelf. Dat geloof ervaren we soms als een diep gevoel van waardeloosheid, tekortschieten, en nooit goed genoeg zijn. Dit is zo'n pijnlijk gevoel dat we voortdurend erop gericht zijn het toe te dekken met liefde en erkenning van anderen. Op die manier zijn we altijd afhankelijk van anderen en van omstandigheden om een kunstmatig gevoel van eigenwaarde in stand te houden, en blijven we vervreemd van onze natuurlijke waardevolheid. Bijna al onze handelingen en psychische patronen zijn hierop gericht, ze vormen het belangrijkste deel van onze identiteit.
Het probleem
In
ons streven naar groei en een
“bewuster” leven, vallen we vaak in de
zogenaamde “dissociatie-valkuil”: zodra we
door therapie of training een negatief patroon in onszelf herkend
hebben, proberen we ons ervan te ontdoen (dissociatie), waarna we ons
identificeren met een nieuw, meer wenselijk patroon (versmelting).
Hoewel dit inderdaad soms enige verbetering van je emotionele situatie
geeft, blijft het gedissocieerde patroon echter
“ondergronds” doorwerken als een rem op je
spontaniteit, en komt het op onverwachte momenten ineens weer aan de
oppervlakte. We ervaren dat dan als een teleurstelling: “Ik
dacht dat ik hier allang overheen was”, en reageren vaak met
zelf-afwijzing.
Op een subtieler niveau zien we dit
mechanisme van versmelten en dissocieren ook terug in de manier waarop
we ons identificeren met onze gedachten en gevoelens: zodra we er last
van hebben, proberen we ze te bestrijden en er vanaf te komen. Dat
maakt gevoelens alleen maar beknellender, en gedachten dwangmatiger. In
feite blijkt al ons mentale en emotionele lijden veroorzaakt te worden
door de manier waarop we ons verhouden tot onze eigen gedachten en
gevoelens.
De
oplossing
De enige manier waarop we dit
beknellende mechanisme kunnen doorbreken is door spirituele training.
Dat houdt in dat we leren op te houden met ons te identificeren met de
inhoud van onze geest (gedachten en gevoelens), en in plaats daarvan te
leren kijken naar de geest zelf: die open, oordeelvrije gewaarzijnde
ruimte waarin het spel van gedachten en emoties zich afspeelt. Het boek
“Verslaafd aan liefde” beschreef een aantal
methoden om dit te oefenen, die we gemakshalve samenvatten onder de
term “meditatie”.
De workshop
In
de workshop “Geluk in jezelf” wordt het hele
mechanisme waarmee we onze eigen beknelling creëren nog eens
theoretisch uiteengezet, maar ook praktisch zichtbaar gemaakt door
allerlei psychologische werkvormen. Daarnaast wordt een aantal
meditatie-technieken aangeleerd en intensief geoefend, en wordt de
context uitgelegd waarin ze het best tot hun recht komen.
Heel
vaak ontstaat er een scheiding tussen onze momenten van meditatie en de
rest van het “normale” leven. Terwijl het toch de
bedoeling is dat meditatie effect heeft op hoe we zijn en hoe
we reageren op anderen tijdens heftige gedachten en gevoelens. Vandaar
dat deze workshop ook bijzondere werkvormen bevat waarbij de meditatie
geintegreerd wordt in situaties waarin je doorgaans je oordeelvrije
gewaarzijn kwijtraakt in de stroom van je gedachten en emoties. Je
leert kortom niet alleen de meditatie-technieken, maar je oefent meteen
ook om ze toe te passen in levensechte situaties.
In
de workshop wisselen verschillende omstandigheden zich af: er zijn
serene sessies met meditatie en stilte. Er zijn momenten van
uitwisseling met andere deelnemers. Er zijn spiritueel avontuurlijke
sessies met onverwachte wendingen waarin je kunt oefenen in
“bij
jezelf blijven” en waarbij je in contact kunt komen met je
diepere gevoel voor humor en openheid. Er zijn (niet al te veel)
theoretische uiteenzettingen en er is volop ruimte voor het stellen van
vragen. De algemene sfeer is tamelijk “relaxed”, in
de
pauzes is er tijd voor samenzijn met anderen, of even alleen te gaan
wandelen.
